இரக்கமுள்ள மனசுக்காரன்டா...

இரக்கமுள்ள மனசுக்காரன்டா.
- எல்.முருகராஜ்

பட்டப்படிப்பு படித்துவிட்டு பல்வேறு வேலைகளை பார்த்த ஒருவர் தற்போது மதுரை மக்களின் அன்பைப் பெற்ற ஆட்டோ ஒட்டுனராக உள்ளார்.

அவர் பெயர் டி.மதன்

மதுரை வக்பு கல்லூரியில் வரலாறு பட்டப்படிப்பு எடுத்து படிக்கும் போது இதை படித்தால் வேலை கிடைக்காது என்று நண்பர்கள் சிலர் சொல்ல,"நான் வேலைக்காக படிக்கவில்லை என் அறிவை விருத்தி செய்து கொள்ளவே படிக்கிறேன், மேலும் வரலாறு என்பது எனக்கு பிடித்த விஷயம், நாட்டோட வரலாறும் நகரத்தோட வரலாறும் தெரியாமல் யாரும் இருக்கக்கூடாது என்பதை வலியுறுத்தும் நானே வரலாறு படிக்காவிட்டால் எப்படி'' என்று சொல்லிவிட்டு வரலாறு படித்தவர். தொடர்ந்து வரலாற்று பாடத்தில் முதுகலை படிக்கலாம் என்று எண்ணியபோது வேலை பார்க்கவேண்டிய குடும்ப சூழ்நிலை.

சென்னையிலும், திருப்பூரிலும் பல்வேறு வேலை பார்த்தார் எதுவுமே அவருக்கு மனது பிடிக்கவில்லை சொந்த ஊரான மதுரைக்கே திரும்பினார். பொழுது போக்காக "கிளாரினட் 'எனும் இசைக் கருவியை வாசிக்கப் பழகியிருந்ததால் உள்ளூர் பேண்டு வாத்திய குழுவில் கிளாரினட் இசைக் கலைஞராக கொஞ்ச நாள் இருந்தார்.அதில் பணம் வரவில்லை ஆனால் புகழ் கிடைத்தது.

இதிலும் நிரந்தர வருமானம் இல்லாத நிலையில் இவரது சகோதரர் "கொஞ்ச நாளைக்கு ஆட்டோ ஒட்டிப்பாருப்பா உனக்கு பிடிக்கும்' என்று சொல்லி வழிகாட்ட மதன் ஆட்டோ ஒட்ட துவங்கினார்.

எதைச் செய்தாலும் அதில் ஒரு நேர்த்தி, நேர்மை, உழைப்பை வெளிப்படுத்தும் மதன் ஆட்டோ ஒட்டுவதிலும் தனது நல்ல குணங்களை வெளிப்படுத்தினார், படித்த பட்டப்படிப்பும் இவரது அணுகுமுறையில் பண்பாட்டினை வெளிப்படுத்தியது. இவர் கிளாரினட் வாசித்ததன் மூலம் கிடைத்த புகழும் எளிதில் மக்களை அணுகவைத்தது.

நியாயமான கட்டணம், ஒரு எஸ்எம்எஸ் கொடுத்தால் போதும் உடனே தொடர்பு கொள்வது எந்நேரம் அழைத்தாலும் செல்வது என்பது போன்ற காரணங்களால் மதுரை திருப்பாலை பகுதி மக்களின் அன்பிற்கு பாத்திரமானார், அந்த பகுதி பெண்களுக்கு கூடப்பிறக்காத அண்ணன் போல அக்கறை எடுத்து செயல்படுவார். இதன் காரணமாக எங்கே போகவேண்டும் என்றாலும் கூப்பிடு மதனை என்று சொல்லுமளவிற்கு பிரபலமாகிவிட்டார்.

இது மட்டுமின்றி தனது ஆட்டோ சவாரி இல்லாமல் போகும் போது வழியில் யாராவது முதியவர்களை பார்த்தால் இலவசமாக ஏற்றிச் சென்று விட்டுவிடுவார், பிரசவத்திற்கு இலவசம், ஆள் இல்லாத பெரியவர்களை ஆஸ்பத்திரிக்கு கூட்டிக்கொண்டு போய் திரும்ப கூட்டிக்கொண்டு வருவது, நள்ளிரவு நேரமானாலும் ரயில் பெட்டிக்கே வந்து வாடிக்கையாளர்களை வரவேற்று வீட்டில் கொண்டு போய்விடுவது, அதே போல ஏற்றிவிடுவது என்று தனது ஆட்டோ பணியை பாசத்துடனும், நேசத்துடனும் செய்வதன் காரணமாக, வருடத்தில் 365 நாளும் ஒய்வு ஒழிவின்றி, நேரம் காலம் பார்க்காமல் இரக்கமுள்ள மனசுக்காரனாக ஆட்டோ ஒட்டிக்கொண்டு இருக்கிறார்.

ஆட்டோ ஓட்ட ஆரம்பித்து எட்டு வருடமாகிறது.வாடகைக்கு ஆட்டோ எடுத்து ஒட்டியவர் இன்னும் கொஞ்ச நாளில் சொந்த ஆட்டோ ஒட்டுனராகப்போகிறார்.

ஒரே நேரத்தில் ஒன்றுக்கு மேற்பட்டவர்களை போன் மூலம் அழைத்தால் அழைத்தவர்கள் தேவைக்கு ஏற்ப ஆட்டோ ஏற்பாடு செய்துவிடுகிறார். ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட ஆட்டோ வேண்டும் என்றாலும் அமைத்து தருகிறார்.

கல்லூரியில் வரலாறு படித்தவர் என்பதால் மதுரையின் வரலாறை முழுமையாக தெரிந்து வைத்திருப்பதால் தெரியாதவர்கள் ஆட்டோவில் ஏறும்போது மதுரையின் வரலாறை சுவராசியமாக சொல்கிறார். விரும்புபவர்களுக்கு சம்பந்தபட்ட இடத்தை கூட்டிப்போய் காண்பிக்கிறார்.

வரலாறு முதுகலை படிக்கவேண்டும் என்ற ஆசையை தற்போது தபால் மூலம் படித்து நிறைவேற்றிக் கொண்டு வருகிறார்.

என் தேவைக்கு ஏற்ற வருமானம் கிடைக்கிறது எனக்கு அது போதும் வேறு எந்த வேலைக்கு போயிருந்தாலும் இந்த அளவு நிம்மதியும், உறவும், நட்பும், பாசமும் கிடைத்திருக்குமா என்பது சந்தேகமே என்று சொல்லும் ஆட்டோ மதன் உண்மையின் அனைவரின் அன்பை பெற்ற மதன்.

செய்யும் தொழில் எதுவானாலும் அதில் திறமைதான் நமது செல்வம் என்ற பொன்மொழியின் இலக்கணமாக திகழும் மதனுடன் பேச விரும்புபவர்கள் தொடர்பு கொள்ள வேண்டிய எண்: 9367792728.

தங்கவேலு என்ற காந்தி பக்தர்...

தங்கவேலு என்ற காந்தி பக்தர்...
- எல்.முருகராஜ்

விடிந்தும் விடியாத காலைப்பொழுது

கதரில் சட்டை, கால்சட்டை அணிந்த பெரியவர் ஒருவர் பளீர் தோற்றத்துடன் நடந்து செல்கிறார்

அவர் கால்கள் சென்று நின்ற இடம் கோவை சரவணம்பட்டியில் உள்ள கோயிலாகும், கால்கள் நின்றவுடன் அவரது கைகள் செயல்பட துவங்குகிறது, கோயிலின் வாசல் மற்றும் சுற்றுப்புறத்தை கூட்டி தண்ணீர் தெளித்து சுத்தம் செய்கிறார்.

பின்னர் பூஜைக்குரிய தேங்காய், பழம், சந்தனம், விபூதி, ஊதுபத்தி போன்ற பொருட்களுடன் கோயிலை திறக்கிறார். உள்ளே இன்னொரு ஆச்சர்யம், எந்த கடவுள் படமும் இல்லை மாறாக மகாத்மா காந்தி உருவச்சிலைதான் இருக்கிறது.

அவரைப்பொறுத்தவரை காந்திதான் கடவுள், காந்திக்கு மாலை அணிவித்து ஊதுபத்தி ஏற்றி, வந்தே மாதரம் பாடல்கள் பாடி, மகாத்மா காந்திக்கு ஜே என்ற கோஷத்தை மந்திரம் போல சத்தம் போட்டு சொன்னபடி கற்பூர ஆரத்தி காட்டுவதற்கும், வெளியே பொதுமக்கள் வந்து நிற்பதற்கும் சரியாக இருக்கிறது.

அவர்களுக்கு ஆரத்திகாட்டுகிறார், விசேஷ தினம் என்றால் இனிப்பு உண்டு .அன்று சுதந்திர தினம் கேட்கவேண்டுமா? ஜிலேபி, கடலை உருண்டை, சாக்லெட் என்று பல்வேறு விதமான இனிப்புகள் வழங்கப்பட்டது, கூடுதலாக அன்று கோயில் முன் கூடிய மாணவ, மாணவியர் உள்பட அனைவருக்கும் காந்தியின் சத்திய சோதனை புத்தகமும், தேசிய கொடியும் வழங்கப்பட்டது.

இது முடிந்ததும் மனிதர் தனது இரண்டு சக்கர வாகனத்தில் ஆயிரக்கணக்கான தேசிய கொடியையும், காந்தி படத்தையும், சத்திய சோதனை புத்தகத்தையும் எடுத்துக்கொண்டு கிளம்பினார், அவரது இருசக்கர வாகனத்தின் பின்னால் சிறிய தேர் போல செய்து அதனுள் காந்தி சிலையை வைத்திருந்தார். அவரது வாகனம் முதலில் போய் நின்ற இடம் கோவையின் பரபரப்பான காந்தி மார்கெட் பகுதியாகும்.

அங்கு போய் மக்கள் பார்க்கும்படியாக நின்று கொண்டு, " நமது நாட்டின் சுதந்திர தினத்தை மகிழ்வோடு கொண்டாடிக் கொண்டு இருக்கிறோம், இந்த மகிழ்ச்சிக்கு காரணம் நமது சுதந்திரம்தான், இந்த சுதந்திரத்தை பல்வேறு தேசதலைவர்கள் நமக்காக அரும்பாடுபட்டு வாங்கி தந்துள்ளனர், அவர்களில் முதன்மையானவர் மகாத்மா காந்தியாவார். நாட்டையும் அவரையும் நேசியுங்கள் அவரது சத்திய சோதனையை வாசியுங்கள் என்று சொல்லி தேசிய கொடியையும், காந்தி படத்தையும், சத்திய சோதனை புத்தகத்தையும் வழங்கிவிட்டு அடுத்த இடத்தை நோக்கி செல்கிறார்.

இவர் பெயர் தங்கவேலு, 67 வயதாகும் இவர் கொங்கு மண்ணிலே சுதந்திர கிடைத்த ஆண்டில் பிறந்தவராவார். சுதந்திரம் வாங்குவதற்கு பட்ட கஷ்டங்களை கோவை கணபதி பகுதியில் உள்ள காந்தி மண்டபத்தில் உட்கார்ந்து பெரியவர்கள் பேசுவதை சிறுவனாக இருந்த போது கேட்ட தங்கவேலுவிற்கு காந்தி மீது அளவுகடந்த பாசமும், பக்தியும் ஏற்பட்டது.

அவரது கொள்கை கோட்பாட்டின்படி எளிமையும், நேர்மையும் துணை கொண்டு வாழ்ந்தார், திருமணமான பிறகு மும்பை சென்றவர் அங்கு கடுமையாக உழைத்து உயர்ந்தார். வரும் வருமானத்தில் பெரும்பகுதியை சமூக சேவையில் செலவழித்தார். பணத்தை செலவழித்ததை விட பார்வையற்றவர்களுக்கும், உடல் ஊனமுற்றவர்களுக்கும் பக்க பலமாக இருந்து நாள் தவறாமல் செய்த சேவையால் மன நிறைவு கொண்டார். இவரின் அன்பு பாசம் காரணமாக முன்னாள் பிரதமர் மொரார்ஜிதேசாயின் நண்பராகவும் மாறிப்போனார்.

பின்னர் சிவசேனாவின் பால்தாக்கரேக்கு இவரது வளர்ச்சி பிடிக்காமல் போக தமிழன் என்று அடைமொழி கொடுத்து பிரித்தாளும் அரசியலில் இறங்கினார். இந்தியர் யாவரும் ஒரு தாய் மக்கள் அனைவரும் சகோதரர், சகோதரிகள் என்று படித்து அதன்படி வாழும் தங்கவேலுவிற்கு இந்த அரசியல் பிடிக்காமல் போனதால் மும்பையை விட்டு கிளம்பி மீண்டும் கோவை வந்தடைந்தார்.

கோவை வந்தவர் தீவிரமாக காந்திய பிரச்சாரத்தில் இறங்கினார், காந்திக்கு ஒரு கோயில் கட்டவேண்டும் என்று முடிவு செய்து தனது சொத்தைவிற்று கோயில் கட்டியுள்ளார். கட்டிய கோயிலில் தினமும் வழிபாடு உண்டு. பிற்சேர்க்கையாக இவரை ஈர்த்த திருவள்ளுவர் மற்றும் காமராஜரும் தற்போது தெய்வமாக கோயிலுனுள் காந்தி அருகே இருக்கின்றனர்.

உற்றமும், சுற்றமும், நட்பும் இவரை ஆரம்பத்தில் ஒரு மாதிரியாக பார்த்து பேசினாலும் இப்போது இப்படி ஒரு அபூர்வ மனிதர் நம்மிடையே இருக்கிறாரே என்று நிறைய மரியாதையுடன் பார்க்கிறார்கள்.

நேரம் கிடைக்கும் போதெல்லாம் பள்ளி கல்லூரி மற்றும் பொது இடங்களுக்கு பிரச்சாரம் செய்யப் போய்விடுவார். தனது சமூக சேவைக்கு எந்தவித அங்கீகாரத்தையும் எதிர்பார்ப்பது இல்லை. ஒரு பொன்னாடை போர்த்துகிறோம் என்று கூப்பிட்டால் கூட தயவு செய்து வேண்டாம் என்று தவிர்த்துவிடுகிறார். யாரிடமும் ஒரு பைசா வாங்கியது கிடையாது, வாழ்வாதாரத்திற்கு ஒரு பல்பொருள் கடை வைத்துள்ளார். தன்னால் என்ன முடியுமோ அதைச் செய்து கொண்டு இருக்கிறார். நேர்மையும், எளிமையும், உண்மையும் கொண்ட காந்தியவாதியாகவே திகழ்கிறார்.

கொங்கு மண்ணிற்கே உரிய பிரியமான, பாசமான, மரியாதையான கொங்கு தமிழில், காந்தி கோயில் வாசலில் வைத்து இப்படி கேட்டார், "ஏனுங்க மத்தவங்க பார்வையிலே நான் எப்படியோ இருந்துட்டு போறேன், நீங்க சொல்லுங்க, என்னைய பத்தி என்ன நினைக்கிறீங்க?'' என்றார்.

காந்தியும், காமராஜரும், திருவள்ளுவரும் கோயிலுள் சிலையாக பேசாமல் நின்று கொண்டு இருக்கின்றனர், கோயிலுக்கு வெளியே நீங்கள் பேசிக்கொண்டு இருக்கின்றீர்கள் அது மட்டுமே வித்தியாசம் என்றேன் நான்.

குறிப்பு: காந்தி பக்தர் தங்கவேலுவை எனக்கு அறிமுகம் செசய்திட்ட கோவை ஈரநெஞ்சம் அமைப்பின் நிர்வாகி மகேந்திரனுக்கு நன்றி! காந்தி பக்தர் ஐயா தங்கவேலுவை தொடர்பு கொள்ள : 9042596956.

மரம் அல்ல காட்டையே வளர்த்த ஓரு மாமனிதர்...

மரம் அல்ல காட்டையே வளர்த்த ஓரு மாமனிதர்...

- எல்.முருகராஜ்

அது 2008-ம் வருடமாகும்.

நகர்ப்புறத்திற்குள் நுழைந்துவிட்ட யானைகள் கூட்டத்தை காட்டுக்குள் விரட்டி விடுவதற்காக அதனை துரத்திக் கொண்டே சென்ற வனத்துறையினருக்கு யானைகள் நுழைந்திட்ட ஒரு காட்டைப் பார்த்ததும் திகைத்துப் போய்விட்டனர்.

மனித சஞ்சசாரமே படாமல் அடர்ந்து பசுமை பொங்க காணப்பட்ட அந்த காடு அரசு பதிவேட்டிலேயே இடம் பெறாத காடாக இருக்கிறதே என ஆச்சர்யப்பட்டனர்.

எப்படி உருவானது இந்தக்காடு, எத்தனை பேர் உருவாக்கினர் இந்த காட்டை என விசாரித்தபோது இன்னும் அதிசயித்து போனார்கள், காரணம் "முலாய் காடு' என்று அழைக்கப்பட்ட அந்த காட்டை, கிட்டத்தட்ட 1,360 ஏக்கர் நிலப் பரப்பளவில் தனி நபராக உருவாக்கி இருக்கிறார் என்பதால்.

யார் அவர்,

அவர்தான் ஜாதவ் பயேங்

அசாம் மாநிலத்தை சேர்ந்த ஒரு கிராமவாசி . அங்குள்ள மக்கள் இவரை "முலாய்' என அழைக்கின்றனர். பிரம்மபுத்திரா நதியில் 1979ம் ஆண்டில் வெள்ளத்தில் அதிக அளவில் பாம்புகள் போன்ற ஊர்வன அடித்து வர பட்டது. வெள்ளம் வடிந்த பின் அவை வெப்பம் தாங்காமல் மணல்பரப்பிலேயே இறந்து கிடந்தன். ஒரு மர நிழல் இருந்திருந்தால் கூட பல உயிர் பிழைத்திருக்கும் என வனத்துறையினர் சொன்னதை கேட்ட போது ஜாதவ்விற்கு வயது 16. அப்போது மரம் வளர்க்க வேண்டும் என்பதில் ஆர்வம் காட்டினார்.

1980ம் ஆண்டில் அசாமில் உள்ள ஜோர்ஹாட் மாவட்டத்தில் கோகிலமுக் இடத்துக்கு அருகில் 200 ஹெக்டேர் மணல் படுகையில் "சமூககாடுகள் வளர்ப்பு' திட்டத்தின் படி வனத்துறையினர், மற்றும் தொழிலாளர்களும் இணைந்து மரக் கன்றுகளை நடும் திட்டம் தொடங்கப்பட்டது, அந்த திட்டத்தில் தன்னை ஆர்வமுடன் இணைத்துக் கொண்டார். திட்டப்பணி முடிந்ததும் மற்றவர்கள் சென்று விட, இவர் மட்டும் மரகன்றுகளை பராமரித்து கொள்ள அனுமதி கேட்டு அங்கேயே தங்கி விட்டார். பின்னர் வனத்துறையினரும், மற்றவர்களும் இதனை அப்படியே மறந்துவிட்டனர், அந்த பக்கம் யாரும் எட்டி கூட பார்க்கவில்லை.

200 ஹெக்டேர் பரப்பில் மூங்கில் மட்டும் வளர்த்து வந்த இவர் பிற மரங்களையும் வளர்க்க முயற்சி எடுத்துள்ளார் ஆனால் மணல் அதற்கு ஏற்றதாக இல்லை என்பதால் தனது கிராமத்தில் இருந்து "சிவப்பு எறும்பு'களை சேகரித்து எடுத்து வந்து மணல் திட்டில் விட்டு இருக்கிறார். இந்த எறும்புகள் இவரை பலமாக தாக்கியும் மனம் தளரவில்லை. இந்த எறும்புகள் மண்ணின் பண்பை நல்லதாக மாற்றக்கூடியவை என்கிறார் வெகு விரையில் மண் பயன்பாட்டுக்கு மாறியது. பிறகு அந்த இடம் முழுவதிலும் விதைகளை ஊன்றியும், பிற மரக்கன்றுகளை நட்டும் பராமரித்து வந்துள்ளார் இப்படி ஒன்று இரண்டு வருடங்கள் அல்ல, 30 வருடங்கள் இதற்காகவே தன்னை அர்ப்பணித்துக்கொண்டார்.

இப்படி 2008ம் வருடம் வரை உலகில் யாருக்கும் தெரியாமல் ஒரு காடு பரப்பளவிலும், உயரத்திலும், அடர்த்தியிலும் பெருகிக் கொண்டே சென்றிருக்கிறது.

2008ம் ஆண்டு தற்செயலாக யானைகளை துரத்திவந்த வனத்துறையினர் இந்த காட்டைப்பார்த்த பிறகுதான் காடு பற்றியும், ஜாதவ் பற்றியும் வெளி உலகிற்கே தெரியவந்தது.

தேக்கு , அகில், சந்தனம், கருங்காலி,ஆச்சா போன்ற மரங்களும், 300 ஹெக்டேர் பரப்பளவில் மூங்கில் காடுகளும் இருக்கின்றன. காட்டு விலங்குகளும் பறவைகளும் அதிக அளவில் இங்கே வாழ்ந்து வருகின்றன, 100 யானைகளுக்கு மேற்பட்டவை 6 மாதங்களுக்கு மேல் இங்கே வந்து தங்கி செல்கின்றன. பறவைகள்,விலங்குகளின் சொர்க்கபுரி தான் இந்த "முலாய் காடுகள்' 

.

யாரையும் எதிர்பார்க்காமல் தனது சமூக கடமை இதுவென எண்ணி இத்தனை வருடங்களாக தனது மண்ணுக்காக உழைத்த இவரை எவ்வளவு வேண்டுமானாலும் பாராட்டலாம், இன்னும் சொல்லப் போனால் இவரைப்போன்றவர்களுக்குதான் நாட்டின் உயரிய விருதான பத்ம விருதுகளை வழங்க கவுரவிக்கவேண்டும்.

மரங்களின் மேல் உள்ள அக்கறையினால் சொந்த ஊரை விட்டு இந்த காட்டுக்குள் சிறிய வீட்டை கட்டி தனது மனைவி, இரு மகன்கள், மகளுடன் வாழ்ந்து வருகிறார். வருமானத்திற்க்காக சில மாடுகளை வளர்த்து பாலை கறந்து விற்று குடும்ப செலவை பார்த்து கொள்கிறார்.

16 வயதில் மரம் வளர்க்கத்துவங்கியவருக்கு இப்போது 50 வயதாகிறது. "இந்த காட்டை வனத்துறையினர் நன்கு பராமரிப்பதாக வாக்கு கொடுத்தால் நான் வேறு இடம் சென்று அங்கேயும் காடு வளர்ப்பில் ஈடுபட தயார் '' என்கிறார் இந்த தன்னலமற்ற மாமனிதர் !!

இரு ஆண்டுகளுக்கு முன் மிக "பிரபல திரைப்பட தயாரிப்பாளர் டாம் ராபர்ட்' இந்த காட்டிற்கு வந்து படப்பிடிப்பை நடத்திச் சென்றுள்ளார். "ஆற்றின் நடுவே மணல் திட்டில் இவ்வளவு பெரிய காடு வளர்ந்திருப்பது அதிசயம்' என வியந்திருக்கிறார்.

இப்படி பட்ட ஒரு மனிதர் வெளிநாடுகளில் இருந்தால் இதற்குள் அவரை தலையில் தூக்கி வைத்து கொண்டாடுவார்கள். தங்கள் நாட்டின் பெருமை என ஒரு பட்டமே கொடுத்து கௌரவித்து இருப்பார்கள், ஆனால் இங்கோ பத்திரிகைகளில் கூட அவ்வளவாக செய்தி வெளியிட படவில்லை, இவரது புகைப்படத்தை கூட மிகுந்த தேடுதலுக்கு பின்தான் கூகுளில் பார்க்கவே முடிகிறது.

மரம் நடுவதையே ஒரு விழா அளவுக்கு பெரிது படுத்தி புகைபடத்திற்கு முகத்தை காட்டி பெருமைப்பட்டு கொள்ளும் சராசரி மனிதர் போல் அல்ல ஜாதவ். எதையும் எதிர்பார்க்காமல் இந்த மண்ணிற்கு தான் செய்யும் கடமை என சாதாரணமாக கூறும் அவரை அறிந்துகொண்ட பிறகாவது நம் கடமை தனை உணர்ந்து நாம் வாழும் சமூகத்திற்கு நமது சிறிய பங்களிப்பை கொடுப்போம்.

உலக வெப்பமயமாதல் என அச்சப்பட்டு கொண்டு மட்டும் இருக்காமல் செயலிலும் இறங்க வேண்டிய தருணம் இது. ஒரு தனிமனிதரால் ஒரு காட்டையே உருவாக்க முடிகிறது என்றால் நாம் ஒவ்வொருவரும் ஒரு மாதத்திற்கு ஒரு மரமாவது ஏன் நட்டு வளர்க்க கூடாது. நகரங்களில் இருப்பவர்கள் இயன்றவரை மொட்டை மாடியில் தோட்டம் போட்டும், தொட்டிகளில் செடிகளை வளர்த்தும் குளிர்ச்சியாக வைத்து நமது சுற்றுச்சூழலை பாதுகாத்துக் கொள்ளலாம், சிறிது முயன்றுதான் பாருங்களேன்.

இயற்கையை நேசிப்போம், எங்கும் பசுமை செழிக்கட்டும்.

மேட்டூர் அணையை வடிவமைத்த என்ஜீனியர் எல்லீஸ்...

மேட்டூர் அணையை வடிவமைத்த என்ஜீனியர் எல்லீஸ்...

- எல்.முருகராஜ்

இது நமது மண் இங்கேதான் நாமும்,நமது தலைமுறையும வாழப்போகிறோம், வளரப் போகிறோம். இருந்தும் நம்மில் பலருக்கு இங்கே நம் தாய் மண்ணில் ஒரு மரம் நடக்கூட நேரமில்லை, ஆனால் நமக்கும் நம் தலைமுறைக்கும் சம்பந்தமே இல்லாத மண் இது என்று தெரிந்தும் ஒருவர் தமிழகம் செழிக்கும் வண்ணம் பிரம்மாண்டமான மேட்டூர் அணையை கட்டி கொடுத்துச் சென்றுள்ளார்.

அவர்தான் ராயல் என்ஜீனியர் கர்னல் டபுள்யூ.எம்.எல்லீஸ்.

அணையின் பிரதான பகுதியில் ஆள் உயர சிலையாக நின்று தான் வடிவமைத்த அணையை பார்த்தபடி நின்று கொண்டு இருக்கிறார்.

இன்றைக்கு 48 ஆயிரம் கோடி ரூபாய் கொட்டினால் கூட கட்டமுடியாத பிரம்மாண்டத்தை கொண்டுள்ள இந்த அணையை அன்றைக்கு 4 கோடியே 80 லட்சம் ரூபாய் திட்டத்தில் கட்டி முடித்துள்ளனர். மலைக்க வைக்கும் மாபெரும் திட்டம். யாவரும் வியக்கும் மதி நுட்பம்.

மேட்டூர் அணையை இதுவரை இரண்டு முறை மின்னல் தாக்கியது. இருப்பினும் அணைக்கு எந்த பாதிப்பும் ஏற்படவில்லை

தமிழகத்தில் காவிரி கரையோரமாக நிறைய நிலங்களும், விவசாயம் செய்யக் கூடிய ஆட்களும் இருந்தும் போதிய நீர்ப்பாசன வசதி இல்லாததால் விவசாயம் சரிவர செய்ய முடியவில்லை. இதை உணர்ந்த ஆங்கிலேயே அரசு காவிரியின் குறுக்கே அணை கட்ட முடிவு செய்து இடத்தை தேடியது. 15 ஆண்டுகள் கழித்து அன்றைய ஆங்கிலேய அரசின் சென்னை மாகாண கவர்னர் ஸ்டான்லி காவிரியின் குறுக்கே அணைக் கட்ட உத்தர விட்டார். இந்த உத்திரவை போட்ட கவர்னர் ஸ்டான்லியின் பெயரால் மேட்டூர் அணை இப்போது ஸ்டான்லி நீர் தேக்கம் என்றும் அழைக்கப்படுகிது.

இந்த அணையில் கடல் போல காட்சியளிக்கும் அளவுக்கு தண்ணீர் தேக்கப்பட்டது. அணையை கட்டிய பொறியாளர் டபிள்யூ.எம்.எல்லீஸ் ராயலை மேட்டூர் அணையின் சிற்பி அன்றும், இன்றும் புகழப்படுகிறார் இனி என்றும் புகழப்படுவார்.

இந்திய அளவிலான பெரிய அணைகளில் ஒன்றான இதன் உச்ச நீர் மட்ட அளவாக 120 அடி வரை நீரைத் தேக்கலாம். அதன் பிறகு ஓடிவரும் நீர் வரத்து யாவும் உபரியாக அணைக்கட்டில் நிற்காமல் நிரம்பாமல் தானாகவே வெளியேறிச் செல்லும் அற்புதமான இயற்கையுடன் இணைந்த கட்டுமானப்பணி, எந்தக் காலத்திலும் அணைக்கோ அணை சார்ந்த கட்டுமான அமைப்புகளுக்கோ ஒருக்காலும் ஊறு விளைக்கமுடியாத தன்மைகளுடன் அமைக்கப்பட்டிருக்கிறது.

மேட்டூர் அணை கட்டி முடிக்கப்பட்ட நாள்: 21.8.1934

அணைக் கட்ட ஆன செசலவு 4.80 கோடி

அணையின் நீளம் 5.300 அடி

அணையின் கொள்ளளவு 93.50 டி.எம்.சி.

அணையின் உயரம் 214 அடி

அணையின் அகலம் 171 அடி

அணையின் சேமிப்பு உயரம் 120 அடி

அணையின் நீர்பிடிப்பு பரப்பளவு 59.25 சசதுர மைல்

2,71,000 ஏக்கர் பாசன வசதி அடைகிறது.

அணையின் மூலம் தினமும் 240 மெகாவாட் மின் உற்பத்தி செய்யப்படுகிறது.

சேலம், நாமக்கல், ஈரோடு, திருச்சி, தஞ்சை, திருவாரூர், நாகப்பட்டனம் என மொத்தம் 11 காவிரிப் பாசனப் பகுதி மாவட்டங்களுக்கு மேட்டூர் தண்ணீர் போகிறது. மொத்தம் 16 லட்சம் ஏக்கர் நிலங்கள் பாசன வசதி பெறுகின்றன.அது மட்டுமல்லாமல், மேட்டூர் அணையை நம்பி 4000 மீனவர்கள் குடும்பங்களும் உள்ளன.

மேட்டூர் அணையிலிருந்து வெளியே வரும் காவேரி அதே பெயரில் 106, கிலோ மீட்டர் தூரம் செல்கிறது. இதன் கிளை நதிகளாக கொள்ளிடம், பொன்னியாறு, கல்லணை கால்வாய், வெட்டாறு, வெண்ணாறு, குடமுருட்டி என்ற பெயரில் பல நதிகளாக 694 கிலோ மீட்டர் தூரம் செல்கிறது. இதை தாண்டி, 1904 கிலோ மீட்டர் தூரத்துக்கு வாய்கால் மூலம் பாசன வசதியை கொடுக்கிறது.

இப்படி தமிழகத்தை நெற்களஞ்சியமாக்கும் வகையிலும்,பல்வேறு மாவட்ட மக்களின் தாகம் தீர்க்கும் வகையிலும் ,கிட்டத்தட்ட பத்து ஆண்டுகள் தன் மண், மக்கள், உறவு மறந்தும், உணவும் தூக்கமும் துறந்தும் மேட்டூர் அணை என்ற பிரம்மாண்டத்தை வடிவமைத்து கட்டிக்கொடுத்த கர்னல் டபுள்யூ.எம்.எல்லீசை, அணையும் நம் மனசும் நிறைந்துள்ள இந்த நேரத்தில் நினைவு கூர்வோம்.

முக்கிய குறிப்பு: கிட்டத்தட்ட 80 ஆண்டுகளுக்கு முன் அந்தக் கால தொழில்நுட்பத்தின் அடிப்படையில் மேட்டூர் அணை கட்டப்படுவதற்கு முன் இருந்த தோற்றத்தையும் பின் அணை படிப்படியாக கட்டப்பட்ட தோற்றத்தையும் பழங்கால அபூர்வ படங்களை பார்த்து தெரிந்து கொள்ளலாம்.

நிரம்புவது அணை மட்டுமல்ல நம் நெஞ்சமும்தான்...

நிரம்புவது அணை மட்டுமல்ல நம் நெஞ்சமும்தான்...

-எல்.முருகராஜ்

கடந்த சில மாதங்களுக்கு முன் கடுமையாக வறண்டு கிடந்த மேட்டூர் அணை கர்நாடகா மாநிலத்தில் பெய்துவரும் மழை காரணமாக நிரம்பிவருகிறது.

சேலம் மாவட்டம் மேட்டூரில் காவிரி ஆற்றின் மீது கிட்டத்தட்ட பத்து ஆண்டுகளாக பத்தாயிரம் தொழிலாளர்களைக் கொண்டு , 1934-ல் கட்டிமுடிக்கப்பட்ட மேட்டூர் அணையானது, கட்டி முடிக்கப்பட்ட போது ஆசியாவிலேயே உயரமான அணையாகவும், உலகிலேயே அதிக பெரிய நீர்தேக்க அணையாகவும் விளங்கியது.

அணையில் தண்ணீர் நிரம்பியிருக்கும் நிலையில் தற்போது 59 மைலுக்கு பரந்து விரிந்து கடல் போல தண்ணீர் காட்சியளிக்கிறது. நாள்தோறும் மின்சாரம் எடுக்கப்படுகிறது. அணையில் இருந்து சுமார் 20 கிலோமீட்டர் தூரத்தில் உள்ள பண்ணைவாடி கிராமத்தில் இருந்த நந்தி சிலை, ஜலகண்டேஸ்வரர் கோயில், இரட்டை கோபுர தேவாலயம் எல்லாம் தண்ணீரில் முழ்கியிருக்கிறது, எங்கும் சந்தோஷம் பொங்கியிருக்கிறது.

பல லட்சம் ஏக்கர் டெல்டா விவசாயிகள் இந்த அணை நீரை நம்பித்தான் இருக்கிறார்கள், பிழைக்கிறார்கள். மேட்டூர் அணையில் இருந்து காவிரியாக கிளம்பும் ஆறு பல்வேறு கிளை நதிகளாக பிரிந்து பல ஆயிரக்கணக்கான ஏக்கர் மண்ணையும், மக்கள் மனதையும் குளிர்விக்க இருக்கிறது.

கடந்த 2ம்தேதி அணையில் கூடுதல் நீர் திறப்பின் போது நேரில் போயிருந்த போது அணையின் பல்வேறு பகுதிகளுக்கு போய் அபூர்வமான படங்கள் எடுக்கும் வாய்ப்பு கிடைத்தது.

உடும்பை சாப்பிட்ட ராஜநாகம்...

உடும்பை சாப்பிட்ட ராஜநாகம்...

- எல்.முருகராஜ்

இன்றைக்கு பிரபலமாக பேசப்படும் "வைல்டு லைப் போட்டோகிராபி' துறையில், எல்லோருக்கும், எதிர்பார்க்கும் எல்லாமே எப்போதுமே கிடைத்துவிடாது, அந்த வகையில் ஒரு ஐம்பது வருட தேடுதலுக்கு பிறகு கிடைத்த ஒரு அபூர்வ படம் பற்றிய பதிவு இது.

ராஜேஷ் பேடி.

டில்லியை சேர்ந்தவர், வைல்டு லைப் போட்டோகிராபியில் கிட்டத்தட்ட ஐம்பது ஆண்டுகாலமாக இருப்பவர், சர்வதேச புகழ் பெற்றவர்.

உத்தர்கண்ட் மாநிலத்தில் உள்ள கார்பெட் நேஷனல் பார்க்கிற்கு கடந்த ஜூன் மாதம் சென்றிருந்தார். இவர் போனபோது கடுமையான மழை. மழை பெய்தால் எந்த மிருகமும் வெளியில் வராது என்பதுடன் புகைப்படம் எடுப்பதும் சிரமம் என்பதால் அறையிலேயே இருந்தார். இரண்டாவது நாளும், மூன்றாவது நாளும் கூட மழை நின்றபாடில்லை.

எவ்வளவு நேரம்தான் ரூமிலேயே அடைபட்டு கிடப்பது, மிருகங்கள் கிடைத்தாலும், கிடைக்காவிட்டாலும் பராவாயில்லை என்ற எண்ணத்துடன் பலர் காட்டுக்குள் புகைப்படக் கருவியுடன் சென்றுவிட்டனர்.
நிச்சயம் மிருகங்கள் கிடைக்கப்போவது இல்லை என்ன செய்யலாம் என ராஜேஷ் பேடி அங்கு இருந்த கிராம மக்களிடம் பேசிக்கொண்டிருந்தார், அப்போதுதான் அவர்கள் ஒரு விஷயத்தை ‌சொன்னார்கள்.
இவ்வளவு மழை பெய்தால் ராஜநாகம் வெளியே வரும் என்பதுதான் அந்த தகவல்.

உலகிலேயே மிக நீளமானதும் (12 அடி), கொடிய விஷம் கொண்டதுமான ராஜநாகம் சிறிது தொலைவில் இருக்கிறது என்பது தெரிந்ததும் சரி ராஜநாகத்தை படம் எடுப்போம் என்று முடிவு செய்து குறிப்பிட்ட இடத்திற்கு போய் மறைவில் காத்திருந்தார்.

நீண்ட நேரமாகியும் ராஜநாகம் கிடைக்கவில்லை.

பிறகு மறுநாளும் சென்றார், அப்போதும் நீண்ட நேரம் காத்திருப்பு தொடர்ந்தது, ராஜநாகம் வரவில்லை, பொறுமையை கைவிடாமல் மீண்டும் காத்திருந்தார்.

அந்த நேரம் உடும்பு ஒன்று அந்த பகுதியில் ஊர்ந்து வந்தது, அதே நேரம் எதிர்திசையில் திடீர் சல, சலப்பு பார்த்தால் ராஜநாகம்.

சரி ஏதோ ஒரு பெரிய விஷயம் நடக்கப்போகிறது என்பதை எதிர்பார்த்து மூச்சுவிடும் சத்தம் கூட கேட்காமல் கேமிராவை ஆன் செய்து காத்திருந்தார்.

ராஜநாகம் எதிராளியை எந்த இடத்தில் கடித்தாலும், அல்லது கொத்தினாலும் சில வினாடிகளில் அதன் விஷம் மூளை நரம்பை தாக்கி இதயத்தை செயலிழக்கச் செய்துவிடும், அடுத்த சில விநாடியில் மரணம் சம்பவித்துவிடும்.

இந்த நிலையில் ராஜநாகம் சடாரென தனது விஸ்வரூப பாய்ச்சலை காண்பித்து உடும்பின் இடுப்பில் கொத்தியது, ஆனால் உடும்பிற்கு எதுவும் நடக்கவில்லை, இது உடும்பின் கனத்த தோலின் காரணமாககூட இருக்கலாம், ஆனால் அடுத்த நொடியே உடும்பு தப்பிவிடாதபடி நேர் எதிரே நின்று சட்டென்று தனது வாயால் உடும்பின் தலையை முழுமையாக கவ்வியது. உடும்பு எவ்வளவோ பேராடிப்பார்த்ததும் தப்ப முடியவில்லை, சில விநாடிகள்தான் இந்த முறை விஷம் சரியாக பாய்ச்சப்பட்டது போலும் உடும்பின் துடிப்பு அடங்கியது.
உடும்பின் உடலோடு பின் மறைவிடத்திற்கு ராஜநாகம் சென்றுவிட்டது.

மறைவிடத்தில் இருந்து வெளியே வந்த ராஜேஷ் பேடி தனது கேமிராவின் மானிட்டரை இயக்கிப் பார்த்தபோது காட்சிகள் பலவும் தத்ரூபமாக கேமிராவில் பதிவாகியிருந்தது.

ராஜநாகத்தை படமெடுக்க வந்து சற்றும் எதிர்பாராதவிதமாக ராஜநாகம் உடும்பை கொல்லும் காட்சியை படமெடுத்த நிலையில், எடுத்த படத்தை அங்குள்ள வார்டன் பிஜேந்திர சிங்கிடம் போட்டுக் காண்பித்தார், அவர் இது உண்மையிலேயே அபூர்வமான படம் என்று சொல்லி பாராட்டியுள்ளார்.

ராஜநாகத்தை படமெடுக்க வேண்டும் என்ற கடந்த ஐம்பது வருட கனவு கூடுதல் சிறப்புடன் நனவான மகிழ்ச்சியில் தற்போது ராஜேஷ் பேடி உள்ளார். அவரது துணிச்சலும், பொறுமையும் நிச்சயம் பாராட்டுதலுக்கு உரியதுதான்.

இவர் எடுத்த ராஜநாகம் தொடர்பான மேலும் சில படங்களை பார்வையிட சிவப்பு பட்டையில் உள்ள போட்டோ கேலரி பகுதியை கிளிக் செய்யவும்.

நான் தென்காசி சந்தோஷ் பேசுகிறேன்...

நான் தென்காசி சந்தோஷ் பேசுகிறேன்...

- எல்.முருகராஜ்

சந்தோஷ் என்கின்ற பழநி மாரியப்பன்.

திருநெல்வேலி மாவட்டம் தென்காசியைச் சேர்ந்தவர், இருபத்தியொரு வயதாகும் இவருக்கு சிறுவயதில் ஏற்பட்ட பார்வைக்கோளாறு படிப்படியாக அதிகமாகி தற்போது பார்வையை முழுமையாக இழந்துள்ளார், மேலும் கேட்கும் சக்தியும் குறைவு, இத்துடன் சிறுவயதில் ஏற்பட்ட சர்க்கரை நோய் காரணமாக தினமும் இரண்டு முறை இன்சுலின் போடவேண்டும்.

இவ்வளவு பிரச்னை உள்ளவர் எப்படி இருப்பார், எப்போதும் வீட்டில் முடங்கிக் கிடப்பார் என்றுதான் யாருக்கும் எண்ணத்தோன்றும், ஆனால் உண்மையில் அப்படியில்லை கவலைப்படுவதால் குறைகள் குறையப்போவதில்லை என்ற யதார்தத்தை உணர்ந்து, தான் என்ன செய்ய முடியும் என்பதை புரிந்துகொண்டு தற்போது பல துறைகளில் சாதனை புரிந்தவராக உள்ளார்.

தென்காசி அருகே உள்ள ஆயக்குடி ஜெபி கல்லூரியில் பிஎட் படித்துவரும் இவரை முதலில் கல்லூரி நிர்வாகம் கல்லூரியில் சேர்ப்பதற்கு தயக்கம் காட்டியது. காரணம் சாதாரணமாக உள்ள கல்லூரி மாணவர்களோடு கலந்து அவர்கள் வேகத்திற்கு படிக்க முடியாதே என்பதால், ஆனால் கல்லூரியின் செல்லப்பிள்ளையே இப்போது சந்தோஷ்தான்.

காரணம் கல்லூரியின் சார்பில் நடைபெறும் பேச்சுப்போட்டி, வினாடி வினா போன்ற பல்வேறு போட்டிகளில் கலந்து கொண்டு கல்லூரிக்கு பெருமை சேர்த்து வருகிறார். கல்லூரியின் முதல்வர் முதல் வாயில் காப்பாளர் வரை சந்தோஷ் என்றால் இப்போது எல்லாம் தனி கவனம்தான், கவனிப்புதான்.

சந்தோஷ்க்கு மேலும் பல திறமைகள் உண்டு, நமக்கெல்லாம் இப்போதும் குடும்பத்தில் உள்ளவர்களின் போன் எண்ணைக் கேட்டால் மொபைலில் பார்த்துதான் சொல்வோம், ஆனால் சந்தோஷிடம் ஒருமுறை உங்கள் போன் எண்ணையும் பெயரையும் கூறிவிட்டு பிறகு எப்போது உங்கள் பெயரைச் சொன்னாலும் உங்கள் மொபைல் போன் எண்ணை உடனே சொல்லிவிடுவார்.

அடுத்ததாக ஒரு ஏதாவது ஒரு தலைப்பு கொடுத்து பேசுங்க தம்பி என்று சொன்னால் போதும் அடுத்த சில நிமிடங்களிலேயே நல்ல தமிழில் கொடுத்த தலைப்பில் சரளமாக பேசக்கூடிய வல்லமை உண்டு. இவரது தந்தை அம்பலவாணன் ஒரு பள்ளி ஆசிரியர், தன் பிள்ளையின் சந்தோஷத்திற்காக எதையும் செய்யக்கூடியவர், தலையை அடகு வைத்தாவது அவன் விருப்பத்தை நிறைவேற்றும் பாசக்கார தந்தை. இவரை ரோல் மாடலாகக் கொண்டு தானும் ஒரு ஆசிரியராக வரவேண்டும் என்பது சந்தோஷின் விருப்பம். இவரது விருப்பத்தை நிறைவேற்ற இவரது தந்தையும், தாய் சண்முகமாலதியும், தம்பி சச்சின் பிரபாகரனும் நிறையவே துணை நிற்கின்றனர். இவர்களைத் தாண்டி இவர்களது உறவினர் அலங்கார் ரிசார்ட்ஸ் சின்னவர் ஈஸ்வர்ராஜ், சந்தோஷை சந்தோஷப்படுத்தவும், மேடையேற்றி பிரபலப்படுத்தவும் நிறைய பாடுபட்டு வருகிறார்.

அதிலும் தாய் சண்முகமாலதியின் பங்கு அலாதியானது தனது மகனுக்கு பார்வை கிடைக்க வேண்டும் என்பதற்காக எந்த அளவிற்கும் தன்னை வருத்திக் கொள்ளத் தயங்காதவர், மருத்துவ செலவை சரிக்கட்ட வேண்டும் என்பதற்காக வீட்டு உபயோக பொருட்கள் வியாபாரம் செய்து வருகிறார். சந்தோஷ்க்கு தாய்க்கு தாயாக மட்டுமின்றி, நல்ல தோழனாக, நல்ல ஆசிரியராக, நல்ல குருவாக என்று எல்லாமாக இருந்து வழிகாட்டி வருகிறார். இப்போது கூட பார்வை இல்லாதவர்களுக்கு பயன்படும் வகையில் வெளிநாட்டில் வாய்ஸ் கம்ப்யூட்டர் இருப்பதாக அறிந்து அந்த கம்ப்யூட்டரை தனது மகனுக்கு எப்படியாவது தருவித்து கொடுக்க வேண்டும் என்று முயற்சித்து வருகிறார், தெரிந்த வாசகர்கள் வழிகாட்டி உதவலாம். சண்முகமாலதியின் எண்: 9865664016.

சந்தோஷைப் பற்றி நிறைவாக சொல்ல வேண்டும் என்றால் அவர் தனது குறைகளைப்பற்றி ஒரு போதும் கவலைப்பட்டவர் கிடையாது. தானும் சந்தோஷமாக இருக்க வேண்டும் தன்னால் இந்த சமூகமும் சந்தோஷமாக இருக்கவேண்டும், நல்ல ஆசிரியராகி அடுத்த தலைமுறைக்கான அற்புதமான மாணவர்களை உருவாக்கவேண்டும் என்பதை லட்சியமாக கொண்டுள்ளார் அவரிடம் பேசுவற்கான எண்: 9659294079. இவர் போனை எடுக்கவில்லை என்றால் கல்லூரியில் படித்துக் கொண்டு இருக்கிறார் என்று அர்த்தம் ஆகவே இரவு ஏழு மணிக்கு மேல் பேசவும், பேசுபவர்கள் சந்தோஷ்க்கு கொஞ்சம் காதிலும் பிரச்னை என்பதை புரிந்து கொள்ளவும். நன்றி!